21 اکتبر 2026

چگونه با کسانی که برای اولین بار به کلیسا می‌آیند، پیگیری کنیم

ورودی کلیسا پس از پایان جلسه، با یک کارت خوش‌آمدگویی نیمه‌پر، یک فنجان نوشیدنی که در حال سرد شدن است و تلفنی که در نور گرم بعدازظهر، پیامی ارسال‌نشده را بر صفحه خود دارد.

در ایمان ما، مراقبت از غریبه‌ها یک کار اضافی نیست. واژه یونانی برای آن «فیلوسنیا» (philoxenia) یا محبت به غریبه‌ها است و رساله عبرانیان ۱۳:۲ به ما یادآوری می‌کند که «بعضی فرشتگان را به مهمانی پذیرفتند و ندانستند.» پیگیری بازدیدکنندگان کلیسا، چهره‌ای از این محبت در صبح دوشنبه است، زمانی که مهمان به خانه بازگشته و دیگر کسی نمی‌بیند که آیا شما او را به یاد داشته‌اید یا خیر.

روزی شخصی از عیسی پرسید که همسایه‌اش کیست. عیسی برای او داستان سامری‌ای را گفت که مردی کتک‌خورده را در راه یافت. سپس عیسی پرسید کدام‌یک از آن سه نفر در آن راه، همسایه او بود. پاسخ این بود: «آنکه بر او رحمت فرمود» (لوقا ۱۰:۳۷). آن سامری فقط مرد را بر مرکب خود سوار نکرد؛ او را به مهمان‌خانه‌ای برد، شب را با او ماند و به صاحب مهمان‌خانه پول داد تا پس از رفتن او، همچنان از وی مراقبت کند.

این رحمتی بود که به یک غریبه در راه بدهکار بود. چقدر بیشتر به برادر یا خواهری بدهکاریم که به ساختمان ما قدم می‌گذارد و تصمیم می‌گیرد بماند؟

پرسش از پشت تریبون شروع خوبی است

بسیاری از شبانان در پایان جلسه می‌پرسند که آیا کسی برای اولین بار در جمع حضور دارد و از آن‌ها دعوت می‌کنند که بایستند و نام خود را بگویند. این کار خوبی است. تمام اتاق برمی‌گردند و لبخند می‌زنند و بازدیدکننده دیده می‌شود.

این روش در ابعاد خاصی دیگر کارایی ندارد. یک هفته دو نفر می‌ایستند، هفته بعد پنج نفر، و تا پنجشنبه هیچ‌کس نمی‌تواند نام آن‌ها را به یاد آورد. یک کلیسای در حال رشد نمی‌تواند مراقبت خود را بر پایه حافظه بنا کند، و این به معنای شکست در محبت نیست. من در چرا نمی‌توانید در یک کلیسای در حال رشد به حافظه تکیه کنید بیشتر در این باره نوشته‌ام.

به بازدیدکنندگان بگویید چرا اطلاعاتشان را می‌خواهید

بیشتر کلیساها فرمی را در ورودی قرار می‌دهند یا آن را در میان نیمکت‌ها دست‌به‌دست می‌کنند. این فرم نام، شماره تلفن و آدرس ایمیل را می‌خواهد.

من و شما می‌دانیم که آن فرم برای چیست، اما بازدیدکننده نمی‌داند. آن‌ها نمی‌دانند آن برگه امشب کجا می‌رود، چه کسی آن را می‌خواند، یا اصلاً کسی از آن استفاده خواهد کرد یا خیر. دادن شماره تلفن به اتاقی پر از غریبه‌ها، عمل کوچکی از اعتماد است و ما به‌ندرت توضیح می‌دهیم که برای چه چیزی درخواست می‌کنیم.

پس آن را در یک سطر روی فرم بنویسید. به آن‌ها بگویید که می‌خواهید در طول هفته با آن‌ها تماس بگیرید، که می‌خواهید آن‌ها را به سایر فعالیت‌های کلیسا دعوت کنید، و چه کسی مسئول نگهداری اطلاعات آن‌هاست. آن‌ها را به یک بیانیه حریم خصوصی با کلمات ساده ارجاع دهید. بازدیدکننده‌ای که بداند چرا درخواست می‌کنید، معمولاً اطلاعاتش را به شما خواهد داد.

پیگیری بازدیدکنندگان کلیسا در هفته اول چگونه است

پیش از یکشنبه آینده با آن‌ها ارتباط بگیرید. تا آن زمان، آن‌ها قبلاً تصمیمی درباره شما گرفته‌اند. یا این کلیسایی است که در آن مردم متوجه حضور آن‌ها شده‌اند، یا کلیسایی است که می‌توانستند در آن بیایند و بروند بدون اینکه دیده شوند.

خودتان برایشان بنویسید، یا از رهبری که با آن‌ها صحبت کرده بخواهید بنویسد. می‌توانید به سرودی که خواندند، اینکه با مادرشان آمده بودند، یا اینکه خوشحال شدید برای صرف قهوه ماندند، اشاره کنید. نام خودتان را بگویید. به آن‌ها بگویید به چه کسی پاسخ دهند.

یک پیام رسمی نشان می‌دهد که کلیسا یک روند اداری دارد. یک پیام کوتاه شخصی نشان می‌دهد که شخصی آن‌ها را زیر نظر داشته و از حضورشان خوشحال بوده است.

آن‌ها را به جمع‌های کوچک‌تر دعوت کنید

هیچ‌چیز بدتر از این نیست که در کلیسایی تازه‌وارد باشید و پس از دو یا سه هفته متوجه شوید که همه اطرافیانتان درباره یک جلسه مطالعه کتاب‌مقدس یا یک پیک‌نیک صحبت می‌کنند که شما اصلاً از آن خبر نداشتید. همه افراد دیگر دعوت شده بودند. نه اطلاعیه‌ای برای خواندن وجود داشت، نه کسی برای پرسیدن، و نه راهی برای ثبت‌نام.

گمان نمی‌کنم هیچ کلیسایی قصد چنین کاری را داشته باشد. این اتفاق به‌سادگی رخ می‌دهد. و این موضوع، درسی نادرست به تازه‌وارد درباره اینکه آیا او به آنجا تعلق دارد یا نه، می‌دهد.

پس آن‌ها را با نام به یک گردهمایی کوچک‌تر دعوت کنید. مراسم یکشنبه جایی است که فرد با کلیسا آشنا می‌شود. یک جلسه مطالعه کتاب‌مقدس، یک وعده غذای مشترک یا یک جلسه دعا جایی است که آن‌ها با اعضا آشنا می‌شوند.

هیچ‌کس مسئول نیست، بنابراین هیچ‌کس تماس نمی‌گیرد

پنج رهبر، خانواده جدید را می‌بینند. هر کدام تصور می‌کند دیگری قبلاً به آن‌ها نامه نوشته است. هیچ‌کس نمی‌نویسد. همه آن هفته را به عنوان هفته‌ای که کلیسا پذیرا بود، به یاد می‌آورند.

ما به جای تازه‌وارد تصمیم می‌گیریم که احتمالاً آن‌ها نمی‌خواهند به جلسه جوانان یا صبحانه بانوان بیایند. اما کسی که سه یکشنبه متوالی آمده است، قبلاً قصد خود را به شما نشان داده است. از آن‌ها بپرسید. بگویید که از دیدن آن‌ها در روز چهارشنبه خوشحال خواهید شد. آن‌ها نمی‌توانند از شما بپرسند، چون هنوز نمی‌دانند چه کسی جلسه مطالعه کتاب‌مقدس را هدایت می‌کند یا گروه جوانان کجا جمع می‌شوند.

برای هر فرد جدید یک رهبر انتخاب کنید و اجازه دهید آن رهبر پیگیری را تا زمانی که تازه‌وارد جا بیفتد، بر عهده بگیرد.

وقتی کسی ثبت‌نام می‌کند و سپس نمی‌آید

عدم حضور کسی که نامش را نوشته بود، ارزش توجه دارد. معمولاً دلیلش یک مسئلهٔ عملی است. برنامه در ساختمان دیگری برگزار می‌شد و آن‌ها آدرس را نداشتند. آن‌ها رسیدند، تابلویی ندیدند که بگوید کدام طبقه یا کدام اتاق، و به جای باز کردن سه درِ اشتباه به خانه برگشتند. هر کسی که پنج سال در کلیسا بوده است می‌داند کجا باید برود. به تازه‌وارد باید گفت.

ثبت‌نام‌ها بیشتر از حضور در جلسات به شما خبر می‌دهند. کسی که نامش را برای اردویی می‌نویسد که شش هفتهٔ دیگر برگزار می‌شود، به شما گفته است که انتظار دارد شش هفتهٔ دیگر هم بخشی از این کلیسا باشد. او زندگی‌اش را حول این کلیسا برنامه‌ریزی می‌کند.

بنابراین بعد از رویداد به لیست نگاه کنید و افرادی را که ثبت‌نام کرده و نیامده‌اند پیدا کنید. هر کدام از آن‌ها ارزش یک پیام دوستانه در آن هفته را دارند، تا بپرسید آیا پیدا کردن مکان آسان بود یا نه، به جای اینکه بپرسید چرا نیامدند.

فرم‌های کاغذی و چت‌های گروهی هر دو باعث از دست رفتن افراد می‌شوند

فرم‌های کاغذی گم می‌شوند. یکی یک ماه در کشو می‌ماند. دیگری در کیف کسی به خانه می‌رود. کسی یکی را در قطار جا می‌گذارد.

چت‌های گروهی به شکل دیگری شکست می‌خورند. پیام‌ها بالا می‌روند و شماره تلفن تازه‌وارد در گوشی‌های شخصی رهبران باقی می‌ماند. وقتی یکی از آن رهبران کلیسا را ترک می‌کند، کلیسا راهی برای حذف آنچه در دستگاه او باقی مانده ندارد. طبق مقررات عمومی حفاظت از داده‌ها (GDPR)، داده‌های شخصی که عقاید مذهبی را فاش می‌کنند یک دسته ویژه تحت ماده 9 هستند، و لیستی از کسانی که در کلیسای شما شرکت می‌کنند دقیقاً همین را فاش می‌کند. اگر عضوی بعداً درخواست کپی از تمام اطلاعاتی که از او دارید را بدهد و از شما بخواهد که آن را پاک کنید، حقی که در ماده 17 تعیین شده است، شما نمی‌توانید این کار را در شش چت گروهی و یک کشو انجام دهید. این اطلاعات کلی است و نه مشاوره حقوقی، و کشور شما ممکن است قوانین بیشتری اضافه کند.

راه حل عملی این است که جزئیات اعضا را در یک مکان که کلیسا کنترل می‌کند نگه دارید و به هر داوطلب فقط اطلاعات افرادی را بدهید که نقش او پوشش می‌دهد. من این موضوع را با جزئیات بیشتر در اعتماد به داوطلبان با داده‌های اعضا توضیح داده‌ام.

Velyora چگونه کمک می‌کند

من Velyora را پس از مشاهده افرادی ساختم که بی‌سروصدا از کلیسا دور می‌شدند، در حالی که همه تصور می‌کردند شخص دیگری متوجه این موضوع شده است.

مراجعه‌کنندگان یک کد QR را با دوربین تلفن همراه خود اسکن می‌کنند. هیچ چیزی برای نصب وجود ندارد. آن‌ها در اولین بار یک فرم کوتاه را با اطلاعیه حریم خصوصی شما به زبان خودشان پر می‌کنند و پس از آن، هر بازدید تنها با یک ضربه انجام می‌شود. نام و اطلاعات تماس آن‌ها بر روی دستگاه خودشان رمزگذاری می‌شود، بنابراین کلیسای شما می‌تواند آن‌ها را بخواند اما من نمی‌توانم.

داشبورد شما نشان می‌دهد که چه کسی در این هفته جدید است. شما می‌توانید فردی را به عنوان مراجعه‌کننده علامت‌گذاری کنید و ثبت کنید که چه کسی او را معرفی کرده است. شما می‌توانید به هر رهبر دسترسی دقیقی به افرادی که تحت مراقبت او هستند و گردهمایی‌های مربوط به آن‌ها بدهید و یادداشت‌های مشترکی برای آن‌ها در تقویم کلیسا بگذارید. اعضا می‌توانند با استفاده از همان کد QR از قبل برای یک پیک‌نیک، اردو یا کنفرانس ثبت‌نام کنند و پس از آن، لیست به شما نشان می‌دهد که چه کسی ثبت‌نام کرده و نیامده است. در طرح‌های پولی، Velyora به شما اطلاع می‌دهد که چه زمانی یک عضو ثابت دیگر نمی‌آید، که این به شما امکان می‌دهد حتی ماه‌ها پس از پیوستن اعضای جدید، به مراقبت از آن‌ها ادامه دهید.

اگر در حال حاضر از نرم‌افزار مدیریت کلیسا استفاده می‌کنید، Velyora آنقدر کوچک است که در کنار آنچه در حال حاضر استفاده می‌کنید قرار بگیرد بدون اینکه نیاز باشد داده‌ای را جابه‌جا کنید.

سوالاتی که شبانان درباره پیگیری مراجعه‌کنندگان می‌پرسند

چقدر زود باید با یک مراجعه‌کننده بار اول تماس بگیریم؟

در طول هفته اول، قبل از اینکه دوباره برگردند یا تصمیم بگیرند که نیایند. یک پیام کوتاه در روز دوشنبه یا سه‌شنبه تأثیر بیشتری نسبت به یک نامه دقیق در شنبه هفته بعد دارد.

اولین پیام باید چه بگوید؟

نام خود را بگویید، به چیزی که درباره آن‌ها به یاد دارید اشاره کنید و آن‌ها را به یک برنامه با ذکر روز، ساعت و آدرس دعوت کنید. آن را در چند خط کوتاه نگه دارید.

آیا درخواست شماره تلفن در اولین یکشنبه حضورشان زیاده‌خواهی است؟

اگر دلیلش را بگویید، خیر. حداقل اطلاعات مورد نیاز خود را بخواهید، توضیح دهید که برای چه کاری از آن استفاده خواهید کرد و به آن‌ها اجازه دهید که آن را خالی بگذارند. جمع‌آوری آن در هنگام ورود به جای استفاده از برگه کاغذی همچنین به این معنی است که تمام صبح روی میز رها نمی‌شود. در اینجا نحوه پیگیری حضور در کلیسا بدون استفاده از تخته شاسی آمده است.

کسی برای عقب‌نشینی روحانی ما ثبت‌نام کرد و هرگز نیامد. چه بگوییم؟

بپرسید و ابتدا یک دلیل عملی را فرض کنید. چیزی شبیه به این: ما منتظر شما در روز شنبه بودیم و جای شما خالی بود، آیا همه چیز مرتب بود؟ اغلب پاسخ این است که آن‌ها نتوانستند مکان را پیدا کنند.

مراقبت از افرادی که خدا نزد شما می‌فرستد، اولین وظیفه شماست و بخش بزرگی از آن، به موقع متوجه شدن است. اگر می‌خواهید در زمان توقف حضور یکی از آن‌ها کمک بگیرید، می‌توانید با Velyora شروع کنید و سه ماه از ویژگی‌های ممتاز را به صورت رایگان و بدون نیاز به کارت بانکی دریافت کنید. خدا به شما و کلیسایتان برکت دهد. Velad y Orad.

همین امروز رایگان شروع کنید

در پنج دقیقه راه‌اندازی کنید، کد QR خود را چاپ کنید و یکشنبه این هفته به جماعت خود خوش‌آمد گرم‌تری بگویید.

کد QR رایگان خود را دریافت کنید